Wenecja - królowa Adriatyku!

12:34


Jedne z najpiękniejszych miejsc na ziemi, do którego wracam co jakiś czas i które zachwyca mnie za każdym razem, otoczone bogato zdobionymi kamienicami ukrytymi pomiędzy malowniczymi kanałami... mosty, mosteczki uliczki tak wąskie, że czasem ledwo da się przejść, tutaj można poczuć prawdziwy włoski klimat :)
Venezia stolica regionu Veneto zajmuje 118 małych wysp na bagnistej lagunie, wzdłuż morza. Cały ten obszar znajduje się na liście Światowego Dziedzictwa UNESCO. To praktycznie symbol – kulturowy, architektoniczny, turystyczny, ostatnio także środowiskowy. Każdy natychmiast oczami wyobraźni widzi miasto na wodzie, kanały, gondole, pałac dożów.


Samochodem dojeżdżamy do uroczego miasteczka Punto Sabbioni położonego w bezpośredniej okolicy Wenecji. W Punta Sabbioni znajduje się przystań z której regularnie co 20 minut odpływają promy - w tym jeden cumuje bezpośrednio do przystanku przy Placu Św. Marka. Podróż promem z Punta Sabbioni z przystankiem w Lido trwa około 30-40 minut i jest wspaniałym uzupełnieniem i urozmaiceniem zwiedzania Wenecji. Duża część turystów którzy na zwiedzanie przeznaczyli nie więcej niż jeden dzień również zatrzymuje się w Punta Sabbioni, ponieważ w bezpośredniej okolicy przystani znajdują się liczne parkingi gdzie za 5 euro można zostawić samochód na cały dzień. 



Po ok. 40 minutach dopływamy do przystanku San Marco – San Zaccaria i zmierzamy w kierunku Piazza San Marco. Upał niesamowity, ponad 30 stopni w cieniu, na ulicach tłumy turystów, czyli to co uwielbiam, jest cudownie :)





Po drodze mijamy „Most Westchnień”. Do drugiej połowy XVI wieku więzienia w Wenecji mieściły się w Pałacu Dożów. Nowe więzienia były budowane naprzeciw Pałacu, z drugiej strony kanału. Most Westchnień został zbudowany w 1602 roku aby połączyć ze sobą Pałac i nowe więzienie. Nazwa mostu pochodzi od westchnień więźniów, którzy przechodzili mostem aby zostać następnie zamkniętym w więzieniu. Cele więzienne znajdowały się w zimnych i wąskich podziemnych tunelach, gdzie wciąż można poczuć atmosferę przeszłości. Niektóre cele były zbudowane z metalu, inne z drewna, ale wszystkie znajdowały się pod poziomem morza.




Następnie przechodzimy obok wielokrotnie restaurowanego Pałacu Dożów znajdującego się zaraz obok Bazyliki Świętego Marka. Najdroższa renowacja miała miejsce po pożarach w 1574 i 1577 roku. Pałac Dożów był rezydencją Doży, el dux, siedzibą weneckiego rządu i sądu, oraz miejskiego więzienia do czasu upadku Republiki w 1797 roku. Pałac jest najlepszym przykładem sztuki gotyckiej Wenecji. Dekorowany białym i różowym marmurem, z imponująca fasadą, pięknie oświetloną światłem słonecznym. W środku można podziwiać wspaniałe dziedzińce ze wspaniałą renesansową fasadą główną, z nadzwyczajnymi rzeźbionymi dekoracjami oraz serie łuków. 





Piazza San Marco, Plac Świętego Marka to centrum Wenecji, jest często traktowany jako punkt odniesienia dla przybywających do miasta turystów. Warto przespacerować się skwerem pod arkadami, oglądając drogie sklepy i wypić kawę lub gorącą czekoladę w jednym z historycznych kafejek jak el Quadri, jakkolwiek trzeba liczyć się tu z wysokimi cenami ( za trzy kawy i dwa piwa zapłaciliśmy 51 EUR, ale i tak taniej niż w Monte Carlo pod kasynem ;) ). Na końcu skweru można zobaczyć Campanile, otwartą w 912 roku wieżę dzwonniczą, wysoką na 98 metrów. Warto również wejść na górę, skąd rozciąga się wspaniały widok na dorzecze Świętego Marka, wodny obszar pomiędzy Canal del Lido, La Giudecca i Canale Grande. Na Piazza San Marco znajduje się słynna Bazylika Świętego Marka, którą zbudowali w 828 roku dwaj weneccy kupcy, aby umieścić tam przywiezione z Egiptu relikwie Świętego Marka Ewangelisty. W 976 roku oryginalny budynek został doszczętnie zniszczony wskutek pożaru, który pozbawił życia również tych, którzy jako jedyni znali miejsce przechowywania szczątków św. Marka. Budynek, który można obecnie zwiedzać, pochodzi z 1094 roku, kiedy to poświęcono tu nowy kościół. W cudowny sposób ukruszył się wtedy jeden z filarów i w ten sposób odkryto szczątki świętego Marka. Od tego czasu są one przechowywane w krypcie. 




Kolejny punkt zwiedzania to Most Rialto oraz Canale Grande. Początkowo Most Rialto był jedynym który łączył dwa brzegi Canale Grande. Most składa się z dwóch pochyłych podjazdów, z rzędem typowych weneckich sklepików z każdej strony. W dawnych czasach to tu koncentrował się cały handel i gwar miejski. Rialto jest najstarszym z czterech mostów spinających Canale Grande. Znajduje się tu również rynek sięgający historią XI wieku, który przyczynił się w dużej mierze do wzrostu ekonomicznego miasta.

To tutaj mieściły się zakłady oraz kramy gdzie sprzedawano złoto, tkaniny oraz przyprawy. Znajdowały się tutaj także banki i zakłądy ubezpieczeń morskich. 




Canale Grande, lub “Canalazzo” dla Wenecjan, to główny kanał Wenecji dzielący miasto na pół. Stanowi on główny szlak komunikacji i to właśnie wzdłuż niego znajduje się większość znanych budowli. Wiele z nich należało do bogatych patrycjuszowskich rodzin kupców. Tutaj zbudowano wiele domów nazywanych “fondaco” (domów-magazynów), jako że mieściły one w sobie część handlową jak i mieszkalną kupców (jednym z najsłynniejszych jest Fondaco Tureckie).










W drodze powrotnej na prom zatracamy się w urokliwych, wąskich uliczkach Wenecji, aby oddalić się od tłumów turystów i poznać miasto z innej strony, czyli najlepsza część. Po drodze natrafiamy, na rozmaite butiki, urocze restauracyjki i kawiarenki, w których możemy nacieszyć się rozmaitościami kuchni włoskiej.








Wenecja to ok. 450 pałaców i budynków ważnych historycznie oraz ok. 400 mostów... To cudowne miejsce, które warto, a raczej ośmielę się powiedzieć, że TRZEBA zobaczyć!!! Mam nadzieję, że Was zainteresowałam i niejeden z Was wybierze się, aby poznać na swój sposób „Królową Adriatyku”.



You Might Also Like

12 komentarze

Popular Posts

Like us on Facebook

Flickr Images

Subscribe